De Nederlandse kwaliteitsmedia hebben de neiging om een gesloten front te vormen als er kritiek komt op een narratief waar zij het over eens zijn. Dit geldt overigens niet alleen voor die media, maar ook voor politieke partijen waarmee deze media zich verwant voelen, en zelfs voor de top van (semi)ambtelijke organisaties.
Ons rapport over het videomateriaal voor de jeugd raakt een gevoelig punt. De conclusies gaan in tegen een dominant narratief over een conflict waarbij velen emotionele betrokkenheid voelen, en bovendien toont het rapport ernstige tekortkomingen aan in de Israëlverslaggeving van de NOS. Kritiek op de NOS is in deze kringen een doodzonde, zoals Mona Keijzer eind november ook mocht ervaren.
Wie een dergelijk rapport uitbrengt, kan rekenen op karaktermoord of doodzwijgen. In ons geval is er gekozen voor doodzwijgen. Alleen media die toch al minder geneigd waren het dominante narratief te volgen, hebben er aandacht aan besteed. Alle zogeheten kwaliteitsmedia hebben ondanks onze verzoeken geweigerd onze conclusies te bespreken, terwijl stevige kritiek ook had gekund.
Daarom proberen we ook langs andere wegen ons rapport onder de aandacht te brengen. Deze week hebben 250 scholen een brief ontvangen met daarbij een aantal flyers. In de brief attenderen wij de scholen op het rapport, en bieden aan om lezingen te verzorgen om meer informatie te kunnen geven, en om in gesprek te gaan. We hopen dat deze actie succes zal hebben.